Definicja i rola myslenia

Bardzo precyzyjna definicja myślenia przedstawia się następująco: myślenie to zintegrowana czynność wytwarzania i wyboru informacji-(treści) zachodząca w zasadzie w sytuacjach problemowych. Przez określenie zintegrowana należy rozumieć czynność wewnętrzną, której nie można obserwować jako zjawiska fizycznego. Drugi człon definicji sugeruje, że myślenie jest procesem aktywnym i że nie wszystkie zjawiska psychiczne są myśleniem. Zasadnicza główna rola myślenia winna polegać na tym. że prowadzi ono do uzyskiwania nowych informacji, warunkuje więc poznanie. U człowieka wyróżniamy dwa różne poziomy myślenia: myślenie konkretne i myślenie abstrakcyjne. W pierwszym przypadku myślenie ogranicza orientację człowieka do reakcji na zdarzenia zachodzące aktualnie, uzależnia od konkretnej sytuacji i umożliwia reakcje natychmiastowe, w drugim przypadku myślenie zapewnia reakcjom większą różnorodność, uniezależnia człowieka od aktualnie działających bodźców, umożliwia odkrywanie praw rządzących zjawiskami, uogólnianie, syntetyzowanie i inne., Człowiek w pełnej sprawności psychiki i intelektu posługuje się oboma: poziomami myślenia zależnie od potrzeb. Wybór odpowiedniego poziomu myślenia zachodzi prawie automatycznie bez udziału naszej świadomości. Nastrój jest dłużej utrzymującym się stanem uczuciowym, jest podstawowym tonem uczuciowym nadającym przeżyciom psychicznym swoiste zabarwienie. Jest to niezróżnicowane tło uczuciowe, na którym rozgrywają się wszystkie akty psychiczne człowieka. U osób zdrowych nastrój wykazuje wahanie w zależności od wpływu czynników zewnętrznych (wydarzenia w otoczeniu) lub wewnętrznych (przeżycia, problemy własne, stan somatyczny), ale zawsze podlega najwyższemu sternictwu psychicznemu. W chorobach psychicznych afektywnych wahania nastroju nie podlegają sternictwu psychicznemu, stają się objawem psychopatologicznym, przybierają postać sztywnych reakcji emocjonalnych, wymagających leczenia psychiatrycznego.