Emocje i uczucia

Emocje i uczucia są terminami bliskoznaeznymi, jednak nie identycznymi i oznaczają stosunek podmiotu, np. człowieka, do ludzi lub zjawisk, rzeczy bądź samego siebie, swego organizmu czy własnego działania. W pracach z zakresu fizjologii spotykamy się częściej z określeniem emocje, psychologowie i psychiatrzy posługują się zarówno terminem emocje, jak i uczucia. Zazdrość, gniew, przykrość, zadowolenie, lęk, przestrach, wstyd, pragnienie to tylko niektóre przykłady stanów emocjonalnych i uczuciowych. Emocje określane są przez wielu autorów jako procesy związane z czynnością ośrodków podkorowych mózgu, przy uwzględnieniu funkcji kory mózgowej jako funkcji kontrolującej i hamującej stany emocjonalne, a uczucia zgodnie z Pawłowem wiążemy z funkcją kory mózgowej. W określeniach bardzo precyzyjnych emocja to stan organizmu będący rezultatem czynności struktur mózgowych, mających na celu wyróżnienie bodźców pożytecznych lub szkodliwych i ukierunkowujący zachowanie. U człowieka w toku ewolucji emocje uległy przekształceniu w emocje wyższe, które nazywamy życiem uczuciowym lub uczuciowością najwyższą albo uczuciowością intelektualizowaną. Uczuciowość najwyższa właściwa jest tylko człowiekowi i zawiera w swoim pojęciu takie uczucia, jak: moralne, humanitarne, patriotyczne, rodzinne, społeczne, miłości, estetyczne i inne. Dla lepszego zrozumienia różnic terminologicznych tych pojęć można powiedzieć, że pojęcie uczucia, właściwe jedynie człowiekowi, związane jest z potrzebami społecznymi, wynikającymi ze stosunków międzyludzkich, a pojęcie emocji odnosimy do stanów zwanych emocjonalnymi, a występujących w związku z zaspokojeniem lub brakiem zaspokojenia.