Konflikt i myslenie

Szczególnie psychoanaliza przypisuje konfliktowi duże znaczenie w powstawaniu nerwic. Konflikt w ujęciu psychoanalitycznym polega na niezgodności pomiędzy dążeniem do zaspokojenia popędu seksualnego a przekonaniami człowieka powstałymi w wyniku wychowania i akceptacji obowiązujących norm moralnych. Własne przekonania i postawa otoczenia stają na drodze do zaspokojenia popędu. Popęd seksualny doznaje odmowy, co prowadzi do objawów nerwicowych, będących zamaskowaną formą zaspokojenia popędu. Konstytucja psychiczna jest to całokształt cech psychicznych i fizycznych osobnika zarówno wrodzonych (w tyra dziedzicznie-uwarunkowanych), jak również ukształtowanych przez wpływy zewnętrzne we wczesnym dzieciństwie. Konstytucja psychiczna jest częścią organizacji osobowości, która wynika z genotypu oraz wpływów w okresie prenatalnym i wkrótce po urodzeniu z wyłączeniem cech nabytych w kontaktach międzyludzkich w drodze uczenia się. Przedstawiając potencjalne możliwości reagowania danego osobnika, konstytucja odgrywa istotna rolę w determinowaniu sposobów zachowania uznanych za podstawowe dla osobowości. Myślenie w szerokim znaczeniu powinno być rozumiane jako wszelki przebieg świadomych procesów psychicznych, będących wyrazem czynności umysłu. Myślenie jako przedmiot badań psychologii to aktywny proces poznawczy rozpatrywany w dwóch aspektach: jako odzwierciedlenie ogólnych cech i stosunków miedzy różnymi elementami rzeczywistości oraz jako czynność poznawcza skierowana na rozwiązanie -jakiegoś problemu. Myślenie zachodzi zawsze wówczas, gdy osobnik znajduje się w sytuacji wymagającej rozwiązania jakiegoś zadania, a niema do dyspozycji żadnego gotowego sposobu ani instynktownego, ani wyuczonego. Myślenie jest nierozerwalnie związane z całokształtem procesów psychicznych, w szczególny zaś sposób z mową. Z punktu widzenia fizjologii podstawą myślenia jest złożona, analityczno-syntetyczna aktywność-1 kory mózgowej.