Zaburzenia psychiczne - etiopatogeneza

Etiopatogeneza chorób psychosomatycznych związana jest według poglądów psychosomatyków z nieprawidłową transformacją lęku, która przez zespoły psychofizjologiczne prowadzić ma do organicznego uszkodzenia narządów i tkanek. Taki sposób przetwarzania lęku, będącego następstwem ujawnienia mechanizmów obronnych osobowości na konflikty intrapsychiczne lub napięcia emocjonalne pochodzenia środowiskowego., determinowany jest określonymi cechami osobowości oraz typem metabolicznego modelu reagowania na stres. Każdy rodzaj choroby psychosomatycznej ma się wiązać z określonymi cechami osobowości lub ze swoistością poszczególnych sytuacji konfliktowych. I tak np. anankastyczne cechy osobowości predysponować mają do wystąpienia choroby nadciśnieniowej, a np. sytuacje wyboru połączone z dużym stopniem odpowiedzialności mają warunkować pojawienie się zaburzeń czynności -naczyń wieńcowych. Do chorób psychosomatycznych zaliczamy takie choroby, jak: astma oskrzelowa, wrzód trawienny żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba nadciśnieniowa, choroby naczyń wieńcowych serca i inne. Lista chorób psychosomatycznych pozostaje wciąż niezakończona i wzbudza wiele kontrowersyjnych ocen. Spostrzeganie jest to proces psychiczny poznawczy polegający na odzwierciedlaniu przedmiotu działającego na receptor lub receptory. Spostrzeżenia dzielimy według receptorów; istnieją spostrzeżenia wzrokowe, słuchowe, smakowe, dotykowe i inne. Spostrzeżenia dotyczą częsta równocześnie dwóch lub więcej analizatorów. Spostrzeżenia ponadto odzwierciedlają nie pojedynczą cechę przedmiotu, lecz cały przedmiot. Patrząc np. na owoc trzymany na dłoni dostrzegamy jego obraz, a więc barwę, kształt, czujemy zapach i wyczuwamy właściwości jego powierzchni. Spostrzeżenia są przeżywane przez podmiot spostrzegania prawie stale i stanowią podstawę procesów poznawczych. Spostrzeżenia nie są sumą wrażeń, treść spostrzeżenia zależy od wiedzy spostrzegającego, jego znajomości przedmiotów podobnych oraz od jego stanu emocjonalnego w chwili dokonywania się zjawiska spostrzegania.