Psychoza

Niektóre psychozy, np. inwolucyjne, można by wiązać ze stadium wyczerpania, tj. utraty adaptacji, przy czym w grę wchodziłyby wyczerpanie i samozużycie ustroju. Dla kliniki psychiatrycznej istotny jest fakt, że stresorem mogą być urazy psychiczne, sytuacje konfliktowe i stany różnego rodzaju przeciążeń. W psychologii terminem stres określa się; czynniki zewnętrzne, które utrudniają lub uniemożliwiają zaspokojenie potrzeb i wykonanie zamierzonych zadań, zagrażają czymś jednostce lub wpływają na obniżenie poczucia własnej wartości (sytuacje stresowe). Typowymi czynnikami tego rodzaju są np. zaskoczenie, zawód, nadmierne wymagania, negatywna ocena, kompromitacja. Stresem nazywa się również zmiany zachodzące pod wpływem tych. czynników w procesach emocjonalnych (napięcie emocjonalne, lęk). Świadomość jest pojęciem trudnym do precyzyjnego zdefiniowania. W najszerszym ujęciu to poczucie przeżywania zjawisk psychicznych. Człowiek bowiem nie tylko spostrzega, zyskuje orientację w otoczeniu i dostosowuje działanie do znaczenia zdarzeń, ale również zdaje sobie sprawę z treści własnych przeżyć psychicznych i samego faktu ich doznawania. Istnieją dwie propozycje definiowania świadomości. Jedna w znaczeniu społeczno-historycznym, a druga w pojęciu i znaczeniu przyrodniczym, Pierwsza (conscientia) w ujęciu ewolucyjnym i społeczno-historycznym oznacza zasadniczą funkcję ośrodkowego układu nerwowego, która polega na odzwierciedlaniu (odbijaniu) rzeczywistości. Świadomość w tym. znaczeniu, charakterystycznym dla psychologii marksistowskiej, bywa utożsamiana z psychiką, która w następstwie długotrwałego procesu ewolucji, kształtowania się życia społecznego i pracy osiągnęła wysoki poziom rozwoju, właściwy tylko człowiekowi. Wskutek funkcjonowania tak pojętej świadomości człowiek zdaje sobie sprawę z własnej przynależności do określonej grupy narodowościowej,, religijnej, czy kulturowej. Po prostu jest świadomym kontynuatorem! osiągnięć i zdobyczy swoich przodków. Druga propozycja określenia świadomości (sensorium) z pozycji psychofizjologii oznacza psychiczną i subiektywną syntezę zależną od struktury i funkcji układu nerwowego, umożliwiającą człowiekowi pełną orientację ustrojową i środowiskową. W pojęciu przyrodniczo-lekarskim funkcją świadomości jest przytomność, ewidentna, dająca się sprawdzić w badaniu lekarskim umiejętność i zdolność odzwierciedlania w procesach psychicznych aktualnych zdarzeń i sytuacji w powiązaniu z doświadczeniem przeszłości.