Zaburzenia psychiczne

Zaburzenia psychiczne psychotyczne to choroba psychiczna (dawna nazwa choroba umysłowa), to jakościowe zmiany w globalnej aktywności psychicznej człowieka. W wyniku zaistnienia choroby psychicznej zmienia się w sposób zasadniczy życie uczuciowe, intelekt, formy zachowania i postępowania, a czasem nawet świadomość. Człowiek traci najwyższe stemłctwo psychiczne, wreszcie pojawiają się objawy psychopatologiczne. Choroba psychiczna (psychoza) jest zawsze w życiu człowieka zjawiskiem negatywnym, tzn. sprawia, że miejsce dotychczasowej najwyższej aktywności psychicznej zajmuje aktywność ewolucyjnie niższa. Zdrowie psychiczne, według definicji Światowej Organizacji Zdrowia, jest to stan pełnego fizycznego, umysłowego i społecznego dobrego samopoczucia. Określenie to chociaż jest już dzisiaj nie wystarczające, ale zasługuje na uwagę, ponieważ traktuje człowieka jako jednostkę somato-psychosocjalną, którą nie przestaje on być nawet wtedy, gdy zachoruje psychicznie. Bardziej precyzyjna definicja głosi, że zdrowie psychiczne jednostki jest to taki jej poziom rozwoju psychofizycznego, który pozwala jej realizować własne potrzeby i cele życiowe zgodnie z potrzebami życia społecznego. Pełnię zdrowia psychicznego musi charakteryzować dostateczny poziom uspołecznienia człowieka. W ujęciach bliższych określeniom klinicznym zdrowie psychiczne to czynność mózgu, który osiągnął poziom ewolucji pozwalający człowiekowi na dowolną i świadomą kontrolę zachowania, w następstwie czego całokształt działalności człowieka umożliwia mu optymalne przystosowanie się do istniejących warunków bez naruszenia norm życia społecznego i przewidywanie przyszłości na podstawie doświadczeń przeszłości. Zdrowie psychiczne, konieczny warunek pełnej sprawności i wydolno-człowieka, posiada określone uwarunkowania biologiczne i psychologiczne. Przez uwarunkowania biologiczne rozumiemy sprawność i wydolność mózgu pod względem budowy anatomicznej, cytoarchitektonicznej, ergetycznej i biochemicznej, a przez uwarunkowania psychologiczne - czynniki wychowawcze, kulturowe, ideowe i obyczajowe, które stale oddziaływają na jednostkę ludzką w okresie kształtowania się jej życia psychicznego.